Bydgoskie spichrze (spichlerze?)

Dlaczego budowano w naszym mieście tak dużo takich budowli? To akurat wydaje się dość jasne, otóż gdy kończyły się żniwa w połowie sierpnia do Bydgoszczy z całej okolicy zaczynano zwozić ziarno, niestety nie można było ładować go na żadne jednostki pływające. O tej porze roku, czyli koniec lata – początek jesieni,  statki rzeczne nie mogły po Brdzie pływać, ponieważ w rzece nie było wody. Zapewne w wielu miejscach można było przez nią przejść, nie mocząc kolan. Łatwo to sobie wyobrazić oglądając latem naszą rzekę za jazem w Czersku Polskim, dokładnie tyle wody ile przepływa przez jaz płynęło przez Bydgoszcz, gdy jazu jeszcze nie było. Podobnie mało wody było na Wiśle, chociaż tam nurt rzeki wypłukiwał sobie drogę między piaskami.

 

 

Budowano więc spichrze, żeby gdzieś gromadzić zboże zanim jesienią, zapewne od końca września zaczęto spławiać je do Gdańska. Trwało to przez prawie 200 lat, gdy Bydgoszcz była ważnym ośrodkiem handlu zbożem i skończyło się jak wiadomo w połowie XVII wieku. Po tamtych spichrzach nie zachowały się żadne ślady. Wszystkie spichrze, które obecnie istnieją w Bydgoszczy lub zachowały się na fotografiach, jak wskazują daty ich budowy powstały po zaanektowaniu Bydgoszczy przez Prusy.

 

Wskazuje to jednoznacznie, że zasadniczy kierunek transportu zboża w XIX wieku nie zmienił się i pozostała nim północ, czyli Gdańsk. Funkcjonował już wtedy Kanał Bydgoski i możliwy był kierunek zachodni wszystkie spichrze usytuowane zostały jednak nad Brdą. Nad Kanałem nie zbudowano żadnego.